5 februari 2012

Historie AZOV

Korte geschiedenis van de Musicalvereniging Abbekerk (AZOV)

In oktober 1898 werd in Abbekerk een zangvereniging opgericht onder de naam Excelsior.
Dit weten we omdat er oude notulenboeken bewaard zijn gebleven. Daarin kunnen we de vereniging volgen tot en met het jaarverslag van 1948. Uit dit jaarverslag blijkt, dat na het 50-jarig jubileum de vereniging de eenakter “ De Muziekhater” opvoerde, maar ook dat Excelsior werd opgeheven in 1949.

De opvolger van Excelsior is Zingend Voorwaarts, dat op 29 oktober 1953 statutair wordt opgericht, met als voornaamste doelstellingen: het verbeteren van de volkszang en het aankweken van de liefde voor zang en muziek. Er werd bij de oprichting besloten dat er per keer 25 cent contributie betaald moest worden en dat partners van de leden gratis toegang zouden hebben bij de uitvoeringen. Het eerste jaar treedt dit koor alleen in het plaatselijke café op en op eigen feestjes. Maar Zingend Voorwaarts werd ook uitgenodigd om bij de 4 mei herdenking te zingen. De vereniging doet mee aan diverse concoursen in het hele land. Een tas vol verzilverde plaquettes is bewaard gebleven.

Daarna zijn vol enthousiasme de eerste revues en korte musicals opgevoerd. Dit gebeurde eerst in Het Bonte Paard, maar na de opening van Dorpshuis in 1963 worden de uitvoeringen daar gehouden. In 1970 kondigt Zingend Voorwaarts de uitvoering van No, No Nanette aan. Dit werd toen een operette genoemd, nu zouden we zeggen dat het een musical is. Entree voor deze uitvoering bedroeg 3,50 gulden. Vele operettes volgden, waaronder bekende titels als Walzertraum, Eine Nacht in Venedig, de Zigeunerbaron, de Fledermaus, Im Weissen Rossl en Der Vogelhändler.

De naam Zingend Voorwaarts verdwijnt en daarvoor in de plaats komt op 22 april 1980 de Abbekerker Zang- en Operette Vereniging (AZOV). Deze had als doelstelling: het aankweken van de liefde voor zang en muziek. Dit doel wilde men bereiken door het houden van zangrepetities, het geven van uitvoeringen en het aanwenden van alle wettige middelen om dit doel te bereiken.
In de operettes stonden niet alleen de leden op het podium, ook de kinderen van leden en menig (huis)dier kreeg een rol. Het hondje van Nel van Saarloos en die van Agaath Pronk kregen een rol. Maar ook een biggetje in Im Weissen Rossl. Deze big groeide zo snel dat hij tijdens de laatste uitvoering bijna niet meer te tillen was. De vogeltjes uit de Vogelkoopman ontsnapten tijdens de voorbereidingen en werden met moeite weer gevangen. En de ezel die mee mocht doen in de Dochter van de Tamboermajoor, moest tijdens de hele uitvoering in een hokje op het podium staan.

Er is een paar keer een extra voorstelling in Scala in Anna Paulowna gegeven. Alles, decors, licht, kleding en rekwisieten moest vanuit Abbekerk meegenomen worden en ‘s avonds na afloop van de voorstelling weer afgebroken worden. Omdat dit wel heel veel werk was voor 100 bezoekers, is dit na een paar keer gestopt.
Ook zijn er diverse uitwisselingen geweest met de Operetteverenigingen uit Hoorn, Purmerend en Winkel. De “stedelingen” vonden onze schouwburg wel erg primitief, mede daardoor is ook dit initiatief na enige jaren gestopt. En de jaarlijkse Weense Avond, voor leden en donateurs, is na een paar keer succesvol geweest te zijn, ook gestaakt.

Om mooie uitvoeringen te geven is er heel wat geld nodig en menig Abbekerker en AZOV-lid kan zich de gedragen kledingactie en de rommelmarkt nog herinneren. Heel veel werk, maar een gezellig weekend in juni, waarmee de kas gespekt werd. De rommelmarkt is in 2006 gestopt, omdat de mensen nu zelf hun afdankertjes en overbodige spullen via internet verkopen.

In een ver verleden had de AZOV voor het bouwen van de decors een ruimte in een oude kleuterschool. Hier werden ook de achterdoeken en de rekwisieten bewaard. De school werd helaas verkocht en de AZOV moest verhuizen. We konden toen naar een niet meer gebruikte kleedkamer bij ALC. Maar het noodlot sloeg toe, de kleedkamer brandde uit. De AZOV was alles kwijt en was ook nog eens niet verzekerd.

Door diverse acties, waaronder het uitgeven van obligaties; een lening van de firma Hartog en een garantiestelling van de Gemeente, konden we een eigen ruimte aan de Vekenweg financieren. Deze ruimte was eerst bekend onder de naam ‘de opslagschuur van de AZOV’ en werd voornamelijk gebruik als opslag voor de rommelmarkt. Maar enkele jaren geleden is de schuur verbouwd door het toenmalige bestuur, een aantal leden en vrijwilligers. De stellingen zijn toen verwijderd, er is een extra verdiepingvloer ingebouwd, de muren zijn geschilderd en er is een fraai zeiltje op de grond gelegd. Zo veranderde de ‘opslagschuur’ in ‘de Studio’.

Begin jaren ’90 begon het aantal leden drastisch af te nemen. De groep vergrijsde en ook het aantal bezoekers liep terug. Langzamerhand kwam de vraag naar vernieuwing. Operette was uit!, Het roer moest en ging om!
De Abbekerker Zang- en Operette Vereniging vormt zich in 1996 om tot een musicalvereniging.

De eerste musical die werd uitgevoerd, is De Engel van Amsterdam. Dit was een succes. Het ledenaantal nam langzamerhand weer toe. Er kwamen weer wat jongere mensen op de vereniging af en ook de bezoekersaantallen groeiden weer, zij het in het begin schoorvoetend.
De overgang van operettevereniging naar musicalvereniging kunnen we geslaagd noemen!

Na enkele jaren werd een ondersteunend koor opgericht, dat als achtergrondkoor en als kweekvijver dient. Ook zou dit koor geld genereren voor de musical door concerten te geven bij bejaardentehuizen en instellingen. Sommige operetteleden vonden al dat gedans in musicals maar niets, ze wilden liever alleen zingen en namen graag plaats in het koor. Dit koor bestaat nog, het heet Koor Allerhande. In 2011 is het koor losgemaakt van de musicalvereniging.

Daarmee zijn we aangekomen in het heden. Nu voert de Musicalvereniging Abbekerk (AZOV) 4 x per jaar met veel plezier een musical op.
En ons motto, een tekst die we hebben overgehouden uit één van onze musicals is:

WIE VAN LOL HOUDT, ZIT HIER PRIMA!